[APH] ความฝัน (ขอม×พม่า)

posted on 27 Apr 2015 15:26 by por-porju
ฟิคนี้พิม์สดในมือถือค่ะ ฮา.. เกิดจากฝันเมื่อไม่กี่วันก่อนผสมมโนล้วนๆ เวลาป่วยหรือเครียดๆเรานี่ฝันอะไรดราม่าตลอดเวลาเลยนะเนี่ย #แต่คราวนี้แค่เพลียเพราะปวดร้อนในจนนอนไม่ค่อยหลับ หวังว่าพิมพ์ในมือถือมันจะไม่ติดโค้ดอะไรมานะ (. .)
 
ฟิคนี้เป็นคู่ขอม×พม่าค่ะ คือที่แต่งคู่นี้เพราะเราอยากเห็นพี่พม่าเคะ--- #ผิดมากลูก
ไม่อิงประวัติศาสตร์นะคะ เพราะเราขี้เกียจหา--- #โดนตบ
แต่งในแง่ความรู้สึกล้วนๆเลยค่ะ ยังไงก็อ่านกันได้น้า XD #เราชอบแต่งคู่แรร์เพราะคู่เรียลเราหมดมุขง่าย---
 
-------------------
Title : ความฝัน
Pairing : ขอม×พม่า
Note : คาร์แรคเตอร์พี่ขอมนี่เอามาจากการโรลกับเพื่อนล้วนๆนะคะ
ปล.ทำตัวเอียงในมือถือไม่ได้ แง..
 
 
 
 
 
มื่อไรกันที่ข้าหลงไหลเจ้า..
จนอยากจะครอบครองไว้คนเดียว.. ทั้งที่ในความจริงข้าก็รู้แก่ใจ..
 
ว่าเจ้าไม่ได้รู้สึกอะไรกับข้า..
 
"ขอม เจ้าตื่นสาย"
 
เสียงทุ้มติดหวานนิดๆของพม่าดังขึ้นทันทีที่เขาเดินออกมาจากห้องนอน วันนี้ขอมตื่นสายผิดปกติเพราะความฝันนั้นทำให้เขาไม่อยากลืมตาตื่น
 
"ขอโทษ... ข้านอนเพลินไปนิด..."
 
"มันไม่ดีต่อสุขภาพ" พม่าบ่นอุบ "ดูเจ้าสิ ทั้งซูบทั้งซีดอย่างกับผีตายซาก" "
 
เรื่องปกติน่า.." เขาเถียงด้วยน้ำเสียงเนือยๆที่ฟังแล้วน่าขนลุกทำเอาพม่าถึงกับทำหน้าแหยง "
 
เรื่องของเจ้าแล้วกัน" พม่าพูดขณะที่เดินไปที่ประตูเรือนแล้วหันมาพูดกับเขาอีกครั้ง "วันนี้ฉานกับมอญไม่อยู่บ้าน เจ้าอยู่คนเดียวก็ระวังหน้ามืดเป็นลมเป็นแล้งล่ะ"
 
"อืม.." แล้วประตูก็ปิดลง เหลือเพียงตัวเขาที่อยู่ภายในเรือนอันเงียบเหงา
 
เปรียบเหมือนกับครอบครัวของเขา.. พม่ากับบุคคลที่เจ้าตัวอ้างถึง
แต่ทุกคนกลัวเขา เพราะร่างกายที่ผอมจนเห็นกระดูก ดวงตาคมแข็งกร้าวกับขอบตาที่ลึกโบ๋เพราะร่างกายผ่ายผอม แถมด้วยน้ำเสียงและสายตาทใครได้ยินหรือสบด้วยแล้วเหมือนกับจะโดนสิงเสียให้ได้ 
 
ฉานกับมอญกลัวเขามากเสียจนไม่กล้าเข้าใกล้
พม่าที่เหมือนจะพอพูดคุยกับเขาได้ก็ดูจะทำท่าเกร็งๆเมื่อสบกับดวงตาแข็งกร้าวนั่น
 
อ้างว้างและโดดเดี่ยวเหลือเกิน..

น้ำตาแห่งความน้อยใจไหลลงมาเงียบๆก่อนที่ขอมจะผล็อยหลับไปหลังจากที่เพิ่งตื่นได้ไม่นาน
 
เมื่อไรกันที่ข้าฝันถึงเจ้า
และฝันว่าเจ้าอ่อนโยนกับข้า...

ทั้งที่ความจริงความอ่อนโยนนั้นมันทำร้ายข้า..
 
 
"ขอม..."

"อืม..."
 
"นี่ ตื่นสิ..."
 
"...พม่า?"
 
ขอมลืมตาขึ้นมาแล้วพบว่าพม่านั่งอยู่ข้างกาย
แล้วคนตัวเล็กกว่ากำลังกุมมือของเขาไว้..
 
อา.. ฝันสินะ..
 
ขอมคิดในใจ "
 
มองอะไรแบบนั้นหืม? เจ้านอนเยอะจังนะวันนี้" พม่าเอ่ยด้วยรอยยิ้ม
 
ตอนนั้นขอมรู้ทันทีเลยว่าฝันแน่ๆ เพราะพม่าตัวจริงไม่มีทางจะพูดและส่งยิ้มอย่างอ่อนหวานให้เขาแบบนี้แน่นอน
 
แต่ทั้งที่รู้ก็ไม่อยากตื่น...
 
"นี่.. พม่า.."
 
เพราะถ้าหากนี่คือฝัน..
 
"หืม.."
 
เขาก็สามารถครอบครองคนตรงหน้าได้ใช่ไหม?..
 
"...กอด ข้าขอกอดเจ้าสักหน่อยได้ไหม?"
 
"ได้สิ" พม่าพูดแล้วยิ้มให้อีกครั้ง เ
 
มื่อได้รับคำตอบ แขนผอมแห้งก็รั้งคนตัวเล็กกว่าเข้ามาในอ้อมกอดก่อนจะกระชับให้แนบกายอย่างโหยหา ริมฝีปากหนากดจูบลงที่กระหม่อมบางเบาๆก่อนจะเลื่อนมาจูบที่ริมฝีปากก่อนจะถอนออกเมื่อพอใจ
 
ฝันดีจริงๆ.. ดีมากๆจนข้าไม่อยากตื่นไปพบกับความจริง..
 
"คิดอะไรงั้นหรือขอม?" พม่าเอ่ยทักเมื่อเห็นว่าอีกคนเหม่อไป มือเรียวยกขึ้นแตะแก้มสากของเขาก่อนจะพูดต่อ "..ขอม?"
 
"เปล่า" ขอมขยับยิ้มเล็กน้อย "ข้ารักเจ้านะ.. พม่า..."
 
"ข้ารู้แล้วล่ะ" พม่าหัวเราะ
 
"อืม.."
 
"...ขอม"
 
 
 
 
 
 
 
 "ขอม!!"
 
"หะ หา?"
 
เขาสะดุ้งเมื่อได้ยินเสียงร้องปลุกจากพม่า เจ้าตัวยืนอยู่ข้างเตียงพลางใช้มือตบหน้าเขาเบาๆเพราะเห็นว่าอีกฝ่ายนอนนานไปจนน่ากลัวว่าจะไปแล้วไปลับเสียก่อน
 
"เจ้าไม่สบายหรือ วันนี้นอนเยอะผิดปกตินะ" พม่าซักฟอกทันทีที่ขอมลืมตา "แล้วดูซิ ข้าวปลาก็ไม่กิน น้ำก็ไม่อาบ ผมนั่นไม่สระมากี่วันแล้วถึงได้มันเยิ้มขนาดนั้น เจ้ารีบลุกเดี๋ยวนี้เลยนะ"
 
แล้วจากนั้นพม่าก็ร่ายยาว..
 
"ข้าเพิ่งรู้ว่าเจ้าขี้บ่นมากมายขนาดนี้นะพม่า..." ขอมว่า
 
"ข้าเป็นห่วงเจ้าถึงได้พูด เอ้า ลุกไปอาบน้ำกินข้าวได้แล้ว!"
 
"ข้ายังไม่หิว.."
 
"ยังไม่หิวก็อย่าเพิ่งกินก็ได้ แต่ยังไงข้าคงต้องเอาเจ้าไปอาบน้ำเสียก่อน"
 
ไม่ว่าเปล่า พอพูดจบพม่าก็จัดการล็อคคอขอมแล้วลากไปที่ท่าน้ำพร้อมกับขันและผ้าโสร่งตัวใหม่ของอีกฝ่ายทันที
 
 
 
ท่าน้ำ...
 
ตูม!
 
พม่าจัดการถีบขอมลงไปในน้ำทั้งเสื้อผ้าก่อนที่ตัวเองจะนั่งลงตรงท่าน้ำตรงส่วนที่เป็นไม้กระดานที่เชื่อมกับบันไดทางขึ้น-ลงของท่าน้ำแล้วกวักมือเรียกคนที่โดนถีบให้เข้ามาใกล้ๆ
 
"มานั่งตรงบันไดนี่ ข้าจะสระผมให้" พม่าว่า
 
"ข้าสระเองได้..."
 
"ไม่ได้! เจ้าก็ดีแต่เอาน้ำราดหัวเฉยๆไม่ใช่หรือไง"
 
"จ้าๆ ทราบแล้วแม่หญิง อย่าบ่นสิ.." ขอมว่าพลางแซวพม่าที่กำลังทำตัวเป็นแม่หญิงขี้บ่นอยู่ จากนั้นจึงยอมมานั่งให้เขาสระให้แต่โดยดี "ว่าแต่รู้ได้อย่างไรว่าข้าเพียงแต่เอาน้ำราดหัว เจ้าแอบดูข้าอาบน้ำหรือ?"
 
"จะบ้าเรอะ ข้าเพียงเดาจากนิสัยเจ้าเท่านั้นแหละ!"
 
พม่าว่าพลางสีหน้าก็มีริ้วแดงขึ้นจางๆเพราะโดนแซว มือเรียวหยิบตะไคร้กับใบมะกรูดมาขยี้เอาน้ำก่อนจะราดสมุนไพรสองชนิดลงบนเส้นผมของขอมแล้วจัดการขยี้เบาๆเพื่อทำความสะอาดผมที่มันเยิมแถมยังแตกปลายเยอะของขอม
 
สูตรจากแม่ล้านนาเลยนะไม่อยากจะโม้------
 
"วันนี้นึกยังไงถึงมาสระผมให้ข้ากัน..."
 
"เปล่า.." พม่าว่าขณะที่ง่วนกับการขยี้ผมของขอมแบบสนุกมืออยู่ "แค่คิดว่าเจ้าคงเหงาเวลาที่พวกข้าไม่อยู่บ้าน วันนี้ว่างๆเลยมาอยู่เป็นเพื่อน"
 
"..." เขาไม่พูดแต่ลอบยิ้มบางๆ ดีใจสุดๆ
 
ขอมมองพม่าที่เปลี่ยนมานำสบู่ถูตามร่างกายตัวเองแบบขะมักเขม้นโดยปล่อยหัวเขายังเต็มไปด้วยฟองจากน้ำสมุนไพรอยู่อย่างขำๆเพราะดูเจ้าตัวจะจริงจังกับการจับเขาอาบน้ำเหลือเกิน
 
"เอ้า เสร็จแล้วๆ" พม่าว่าก่อนจะตักน้ำล้างเศษสมุนไพรออกจากหัวขอมแล้วนำผ้าเช็ดตัวเช็ดให้ตาม
 
จากนั้นขอมก็โดยพม่าลากกลับเรือนแล้วบังคับให้กินข้าวเยอะๆก่อนจะชวนพูดคุยเป็นเวลานานจนถึงเวลาเข้านอนก็ยังจะตามมานอนเป็นเพื่อนอีก
 
ว่าแต่ทำไมวันนี้พม่าถึงได้ใจดีนัก?..
หวังว่าคงจะไม่ใช่ฝันซ้อนฝันหรอกนะ..
 
 
 
 
 
เมื่อไรกันที่ข้ารักเจ้า...
และไม่อาจจะทนรอได้อีก..
 
ทั้งที่ความจริงมันอาจทำให้ความสัมพันธ์ของเราแตกร้าวไป..
 
 
 
"ขอม..."
 
"อืม..."
 
"นี่ ตื่นสิ..."
 
"...พม่า?"
 
ขอมลืมตาขึ้นมาแล้วพบว่าพม่านั่งอยู่ข้างกาย
แล้วคนตัวเล็กกว่ากำลังกุมมือของเขาไว้..
 
อา.. ฝันแบบเดิมอีกแล้ว..
ขอมคิดในใจ
 
"มองอะไรแบบนั้นหืม? เจ้านอนเยอะจังนะวันนี้" พม่าเอ่ยด้วยรอยยิ้มเช่นเดิม
 
ขอมรู้ตัวว่ากำลังฝันไป แต่ทั้งที่รู้ก็ยังทำตามบริบทที่เขาอยากจะให้มันเป็นต่อไป
 
"นี่.. พม่า.."
 
"หืม.."
 
เขาสามารถครอบครองคนตรงหน้าได้เฉพาะในฝัน..
 
"ข้าขอ..."
 
 
 
 
 
 
"เฮ้ เจ้ายังมีสติไหมเนี่ย"
 
อะไร...
 
"ทำใจดีๆไว้ ฉานกำลังไปตามหมอมาให้เจ้า"
 
อา.. ตั้งแต่แรกข้าคงฝันไป..
 
"อะ.. เฮ้ย!!" แต่ข้าไม่อยากรออีกแล้ว..
 
ขอมดึงพม่าลงมาใต้ร่างก่อนจะใช้สองมือล็อคแขนของพม่าไว้กับเตียง ส่วนขาก็เอาเข่าทับไว้ เพราะข้อนิ้วและเข่าที่มีแต่กระดูกทำให้พม่ารู้สึกเจ็บจนแขนขาไม่มีแรงจะขยับหนี
 
ขอมเปิดปากพูด "ข้าไม่อาจรออีกแล้ว.."
 
"เป็นอะไรน่ะขอม จู่ๆก็..."
 
"รัก... ข้ารักเจ้าจนแทบจะบ้าอยู่แล้ว"
 
"บ้าน่า.. เราเป็---"
 
คำว่าครอบครัวถูกกลืนหายไปพร้อมกับริมฝีปากที่ทาบทับเข้ามา ขอมถอนจูบพลางค่อยๆละเลียดชิมความหวานตรงริมฝีปากของอีกฝ่ายก่อนจะก้มลงกระซิบกับพม่าที่หลับตาปี๋อยู่
 
"เปิดปากให้ข้าหน่อยได้ไหม?.." ขอมว่า แต่พม่าส่ายหน้า
 
เช่นนั้นแล้ว นิ้วแข็งๆปานคีมเหล็กของขอมก็บีบปากพม่าให้เจ้าตัวยอมเผยอปากให้ ก่อนจะประกบจูบอีกครั้งและรุกรานไปชิมของหวานในโพรงปากอีกคนอย่างไม่รู้จักพอ
 
พม่าใช้มือข้างหนึ่งที่หลุดออกมาได้ทุบหลังขอมแรงๆให้เจ้าตัวปล่อย ส่วนตาก็ยังคงหลับอยู่เพราะไม่อยากรับรู่ว่าเกิดอะไรขึ้นกับตัวเองบ้าง
 
"ขอม.. หายใจไม่ออก.. ปล่อย.."
 
แปะ
หือ? ฝนตกเหรอ?
 
พม่าหยุดดิ้นและทุบตีก่อนจะลืมตาไปมองที่มาของความเปียกชื้นตรงหน้าก่อนจะได้คำตอบ..
 
ขอมกำลังน้ำตาไหลอาบแก้ม
 
"ร้องไห้?.. เฮ้ย เจ้าร้องทำไมขอ---" ไม่ทันขาดคำคนสูงกว่าก็ดึงเขาเข้าไปกอดแล้วพร่ำขอโทษหลายๆครั้ง
 
"ข้าขอโทษ ข้าขอโทษนะพม่า" ขอมว่าพลางกอดร่างของเขาแน่น ไหล่หนานั้นสั่นเทิ้มราวกับคนกำลังหวาดกลัว "ข้ารักเจ้า.. รักที่สุด.. อย่าเกลียดข้าเลยนะ.."
 
"บางทีข้าก็เดาอารมณ์เจ้าไม่ถูกจริงๆนะ.." พม่ามองร่างสูงที่กำลังสั่นอยู่ก่อนจะเอื้อมมือข้างหนึ่งมาตบๆหลัง "ข้ารู้ว่าเจ้าไม่ตั้งใจ เจ้าคงฝันเห็นสตรีนางใดเข้าถึงได้ทำแบบนั้น ข้าไม่ถือหรอก"
 
"ข้ารักเจ้า พม่า.."
 
จะพูดทำซากอ้อยทำไมเนี่ย ข้าอุตส่าห์ปลอบใจตัวเองว่าไม่ใช่อยู่นะ เจ้าผีตายซากนี่!
 
"ข้าเข้าใจนะว่าเจ้ารู้สึกยังไง" พม่าว่าพลางสูดลมหายใจลึกๆเพื่อพูดต่อ "แต่ข้ามีคนรักอยู่แล้ว"
 
"ข้ารู้.. ข้ารู้.." ขอมว่าทั้งที่ยังกอดไม่ปล่อยอยู่ "เพราะเช่นนั้น ขอข้ารักและครอบครองดวงใจเจ้าแค่ในฝันก็ยังดี.."
 
"...."
 
"...นะ"
 
"อืม"
 
แล้วพม่าก็หลับตาลงรับสัมผัสอ่อนนุ่มที่ริมฝีปากอีกครั้ง..
 
 
-จบ-
ตัดจบมันดื้อๆงี้เลย ฮาาา ก็เราเอามาจากฝันตัวเองนี่.. พูดแล้วก็คิดหนักว่าอะไรทำให้ฉันฝันอย่างนั้นฟะ /ฝันว่าตัวเองห่มสไบแล้วอยู่กิน(?)กับใครก็ไม่รู้แบบที่พี่ขอมฝันน่ะคุณเอ๊ย... หลอนนะเนี่ย/ ฮาาา แต่ก็ดีนะที่แค่ฝัน -.-;; ตอนนี้ก็ขอลาไปก่อน พบกันเอนทรี่หน้าค่าา XD

edit @ 27 Apr 2015 15:27:34 by Por-Ju

edit @ 27 Apr 2015 15:49:05 by Por-Ju

Comment

Comment:

Tweet

เป็นเรื่องที่น่าสนใจดีนี่
big smile open-mounthed smile confused smile sad smile
ฝากด้วยนร๊า สติ๊กเกอร์ไลน์น่ารักกวนๆ ขอบคุณจร้า เวอร์ชั่นคำพูดภาษาไทย คลิก >> https://store.line.me/stickershop/product/1083371/en  เวอร์ชั่นไม่มีคำพูด คลิก >> https://store.line.me/stickershop/product/1083387/en

#1 By (118.174.70.150|118.174.70.150) on 2015-04-28 01:56