[[ ตะพดร่ายรำ : http://roddance.thaitouhou.com/ ]]
 
 
สวัสดีค่ะ วันนี้เข้าบล็อกมาเพื่อเวิ่นโดยเฉพาะเลยค่ะ
ตอนนี้ป่วยตะพดมาก ป่วยมากถึงมากที่สุด
 
รู้จักเพราะวันเมษาหน้าโง่นั่นแหละนะ ฮา.. รู้ว่าหลอกแต่เต็มใจให้หลอกค่ะ แงงง
ตะพดด้ามแรกที่เลือกคือสีนิล แต่จริงๆต้องตาทั้งสมิงทั้งสีนิลเบย ฟฟฟฟ
 
ยิ่งคอมมิคที่สีนิลแหลงใต้นี่จัดว่าเด็ดค่ะ (ส่วนสมิงอู้คำเมืองน่าฮักอยู่แล้ว)
เราเคยมีความคิดนะว่าคนเหนือนี่จะพูดช้าๆ เนิบๆ ส่วนคนใต้นี่พูดไวเป็นแร็ปรัวๆเลย
แล้วถ้าเกิดมาเจอกันแล้วพูดกันด้วยภาษาถิ่นตัวเองจะเป็นยังไงนะ
ดังนั้นมือเลยลั่นพิมพ์ลงบล็อคมานี่แหละค่ะ.. เราเอามาทุกคนเบย--
/ตอนให้สมิงอู้คำเมืองยังไม่สาหัสเท่าให้สีนิลแหลงใต้เบย-- #เปิดเพลงใต้ฟังกันเลยทีเดียว


Warning :  เรื่องท่านเจ้านี่แถสดแถเปื่อยแถไฟไหม้น้ำร้อนลวกนะคะ อย่าใส่ใจเลย แต่งเมาๆอบบแค่อยากเห็นภาษาเหนือไฝว์กับภาษาใต้อ่ะ---
 
--------------------------------------------------------
 
เมื่อพูดถึงไม้ตะพด คนรุ่นใหม่อาจนึกว่ามันเป็นไม้เท้าที่เป็นสิ่งที่คนชราเอาไว้ค้ำยัน หรือบางคนก็ไม่รู้จักเลย
หากแต่ในความจริงไม้ตะพดนั้นก็ถือเป็นอาวุธที่สามารถใช้ป้องกันตัวได้เฉกเช่นเดียวกับดาบ
 
ไม้ตะพดที่มีจิตวิญญานก็มีอยู่หลายด้ามทีเดียว หากแต่อยู่คนละพื้นที่คนละเจ้านายจึงไม่เคยพบกันมาก่อน
 
แต่เมื่อกาลเวลาผ่านไป ตะพดถูกเปลี่ยนมือไปอยู่กับเจ้านายคนใหม่เรื่อยๆ
จนตะพดกลุ่มหนึ่งได้ถูกซื้อมารวบรวมไว้ที่บ้านของท่านเจ้าผู้หนึ่งซึ่งชอบสะสมของโบราณ
 
โดยรายนามของตะพดที่มาอยู่กับท่านเจ้าผู้นี้มีดังนี้
 
ลุงแดง.. ตะพดขึ้นชื่อที่นายเจ้าเขาไปเจออยู่ที่จังหวัดนครปฐม ซึ่งกว่าจะได้มาก็ยากเอาการ ลุงแดงแกเป็นตะพดที่ชอบทำตัวมีอายุ ชอบทานข้าวเหนียวมะม่วงและเป็นคนใจดี แต่ออกจะป้ำๆเป๋อๆเล็กน้อย เวลาออกไปข้างนอกนี่หลงทางประจำ นายเจ้าจึงหวงเป็นพิเศษและไม่ค่อยจะให้ออกจากบ้านสักเท่าไร
 
สีนิล.. ตะพดที่อดีตถูกครอบครองโดยนายหัวเมืองสุราษฎร์ ซึ่งเป็นตะพดที่งดงามที่สุด แต่นายเจ้าท่านนี้ก็แอบบ่นว่าถึงจะงามมากแต่ก็ค่อนข้างหนวกหูมากเช่นกัน เพราะเมื่อเจ้าหนุ่มคนนี้ได้พูดเมื่อไรก็แทบจะไม่เว้นช่องไฟให้ใครได้พูดแทรกเลย แต่ก็ยังเป็นที่ชื่นชอบของผู้คนที่มาพบเห็นอยู่ดี
 
อำพัน.. ตะพดหนุ่มน้อยที่แลดูแล้วเหมือนสาวน้อยเสียมากกว่า แต่อำพันไม่ชอบให้ใครมาบอกว่าสวยสักเท่าไร มีครั้งหนึ่งที่สุวานเผลอชมว่าอำพันดูสวยน่ารัก ต้นกล้วยหลังบ้านของนายเจ้าก็พังราบเป็นหน้ากลอง แถมตอนเจ้าเด็กอำพันขึ้นไปชกมวยครานั้นนายเจ้าก็แทบจะลมจับ เพราะอำพันซ่อนรูปเสียจนนายเจ้ายังอายหุ่นย้วยๆของตัวเองเลย
 
นิตกาล.. ตะพดหนุ่มอารมณ์ดีที่ร้อง DING! ตอนเที่ยงทุกวัน ถึงเจ้าตัวจะบอกว่าไม่ได้ร้องพร่ำเพรื่อ แต่ตลอดวันนายเจ้าก็บอกว่าได้ยินเสียง DING! DING! DING! จะเงียบหน่อยก็อีตอนถูกดุกับช่วงสงกรานต์นี่แหละ (เพราะสีนิลเผลอสาดน้ำใส่ทำให้นาฬิกาของนิตกาลพัง เสียงเลยไม่ออก) แถมมีครั้งหนึ่งเขาหวังดีไปปลุกลุงแดง แต่เหมือนจะ DING! แรงไปนิด หงอนเลยโดนลุงแดงดึงหลุดออกมาเสียอย่างนั้น
 
สมิง.. ตะพดหัวเสือผู้อู้คำเมืองรัวๆแถมยังชอบแหย่ชาวบ้านไปทั่ว หากขัดใจนิดหน่อยอาจโโนพุ่งมากัดด้วยความเร็วแสงได้ แต่ส่วนมากสมิงไม่ทำหรอก นายเจ้าบอกว่าสมิงเป็นตะพดที่เป็นเด็กดี แต่ออกจะอินดี้เกินเหตุจนบางทีก็ตามไม่ทัน
 
สุวาน.. ตะพดหัวสุนัขที่ดูปกติที่สุดไม้หนึ่ง? ที่นายเจ้าว่าแบบนั้นเพราะสุวานไม่ค่อยจะเด่นสักเท่าไรเลยไม่ค่อยรู้นิสัย แต่จะเด่นสุดก็เวลานายเจ้ากลับบ้านนี่แหละ เจ้าตะพดหนุ่มไม้นี้จะรีบกระดิกหางวิ่งมาต้อนรับนายเจ้าเป็นคนแรกเสมอ
 
หิรัญ นิลพาฬ และกัณหปักษ์.. ส่วนมากไม่ค่อยสุงสิงกับนายเจ้าเท่าไร หิรัญเป็นคนที่อารมณ์คล้ายคุณหนู แต่ก็เป็นเด็กดีและเชื่อฟังนายเจ้า ส่วนนิลพาฬวันๆเอาแต่ไหว้พระ คงเพราะเป็นตะพดของหลวงปู่ไกรสีห์มาก่อนหรือเปล่าไม่แน่ใจ ส่วนกัณหปักษ์ก็ไม่ค่อยจะไปขัดใจเขาเท่าไร กลัวพ่อคุณเขาโมโหแล้วลุกขึ้นมาสาป (ซึ่งคงไม่ทำหรอก มั้ง..)
 
 
นายเจ้ามักจะศึกษาเรื่องราวเกี่ยวกับตะพดกลุ่มนี้เสมอๆ
และวันหนึ่งนายเจ้าก็เกิดนึกอะไรเล่นๆขึ้นมาก่อนจะเอ่ยปากเรียกตะพดทั้งหมดมานั่งที่กลางบ้านแล้วเปิดบทสนทนา
 
"ทุกคน วันนี้ฉันคิดอะไรเล่นๆขึ้นมาได้ล่ะ" นายเจ้าร่างอวบยิ้มแล้วพูดต่อ "ฉันอยากลองฟังสีนิลพูดภาษาถิ่นบ้างจังเลยนะ"
 
"ไม่ดีมั้งขอรับนายเจ้า" นิตกาลเป็นคนแรกที่แย้ง เขายังจำวันที่สีนิลแร็ปเป็นภาษาใต้ใส่เขาจนใบ้กินสามวันได้ดี
 
"ทำไมเหรอจ๊ะนิตกาล"
 
"ไม่มีอะไรขอรับ ฮ่ะๆ.." นิตกาลหัวเราะค้างเมื่อเห็นนายเจ้ายิ้มให้ เพราะเป็นเจ้านายลึซึ่มเลยไม่กล้าขัด
 
"ข้ากระผมเองก็อยากได้ยินท่านสีนิลพูดภาษาท้องถิ่นเหมือนกันนะขอรับ" อำพันเสริม
 
"ฮาว่าสีนิลอู้ปกติก่อู้ยาวอยู่แล้วหนานายเจ้า" สมิงว่าพลางหัวเราะกรั่กๆตามนิสัย "อู้คำใต้ต้องอู้มากแบบบ่ฮู้อู้หยังปะล่ำปะเหลือแน่ๆ"
 
"มีปัญหาอะไรกับการที่ข้าจะพูดภาษาใต้หรือสมิง?" สีนิลพูดเสียงขุ่น
 
"ฮาบ่ได้มีปั๋ญหา่ คิงกึ๊ดนักเองหนาสีนิล"
 
"ข้าไม่ได้คิดมาก เจ้านั่นแหละที่ดูมีปัญหา"
 
"เอ่อ.. ทั้งสองคน.." นายเจ้าเอ่ยห้ามเมื่อเห็นว่าทั้งคู๋เริ่มจะเถียงกัน
 
"จะกึ๊ดหยังปะล่ำปะเหลือ เปิ้นว่าคนที่กึ๊ดนักเป็นคนแก่หนาสีนิล กรั่กๆๆๆ"
 
"ถ้าข้าแก่แล้วลุงแดงคืออะไร วัตถุโบราณหรือ?"
 
"ต่อไปต้องเอิ้นสีนิลว่าพ่ออุ้ยสีนิล"
 
"สมิง หุบปาก"
 
โป๊ก!
เสียงเอ่ยห้ามของสีนิลตามมาด้วยไม้ตะพดที่เจ้าตัวคว้ามาทุบหัวสมิง
 
"ตีฮาเฮ็ดยะยัง อยากมีเรื่องก่?" สมิงว่าพลางพุ่งไปงับหัวสีนิลด้วยความไวแสง
 
"แล่วมาไชทำม้าย เดี๋ยวปั๊ดฉัตตายโหง"
 
ด้วยความคมของเขี้ยวที่สร้างความเจ็บปวดอย่างแรงและหงุดหงิดเป็นทุนเดิมทำให้สีนิลหลุดภาษาถิ่นเดิมของตัวเองออกมาเต็มที่ ซึ่งดูทางสมิงเองก็ไม่ยอมเหมือนกัน
 
"สีนิลตีฮาก่อนบ่แม่นก่!"
 
"เตินกะหลวดข้าก่อนเองม้ายช่ายเหร้อ!"
 
"อู้อะหยังฟังบ่ฮู้เรื่องสีนิล! พ่ออุ้ยแก่แล่วอู้อะหยังบ่ฮู้ล่ะนายเจ้า!"
 
"พ่อองพ่ออุ้ยบ๋านเอ็งสิ เดี๋ยวกะฉัตตกเรือนต๋ายเลยนิ!"
 
"จะหาเรื่องก่สีนิล สักกำบ่!"
 
"ไอ้นี๋ บอกข้าเป๋นพ่ออุ้ยม้ายช่ายเหร้อ งั้นกะอย่าเอิดให้มันมากตะ เดี๋ยวตบได้แถกไปล่ะ!" สีนิลว่าก่อนจะจับคอเสื้อของอีกฝ่ายขึ้นมาแล้วพล่ามต่อ "เอ็งนี่มั๋นเด๋กกะหลวดแท้ๆเล้ยแหม่ หม้ายหรู่ท่านเจ้าท๋นเอ็งไปด้ายไง๋ !@#$%^&({_!@#$%^%&* เป๋นข้าล่ะเอาตะพดโบกหน้าแหกไปล่ะ เอ็งนี่มันเด๋กน่าหนักหูแท๋ๆเลย !@#$%^&*()(*&"
 
"พ่ออุ้ยบ่น่าเคารพแบบคิงนี่ฮาบ่เจื๊อฟังล่ะกา ไผกันแน่ที่อู้มากอู้อะหยังบ่ฮู้ปะหล่ำปะเหลือน่ารำคาญโพดๆเลย !@#$%^&)@!#$%^&  ถ้าสีนิลเอาตะพดตีฮาอีกฮาก่จะกัดสีนิลอีกเน้อ คราวนี้จะเอาให่เนื้อหลุด พ่ออุ้ยอะหยังอู้บ่ฮู้เรื่องเฮ็ดเยื้ออะหยังก็บ่ฮู้ เอาตะพดตีหัวชาวบ้าน มันเจ๋บนะฮู้บ่? !@#$%^&*(("
 
"เขาว่าข่นบ้าเจ็บหม้ายเป๋นหม้ายช่ายเร้อ !@#$%^"
 
"เปิ้นว่าคนที่อู้กับคนบ้าได้ก็คนบ้าคือกันหนาสีนิล กรั่กๆๆ @!#$%^"
 
"@#$%^&*"
 
"@#$%"
 
 
 
 
ด้านผู้ชมที่เงียบกริบกันตั้งแต่คำแรกที่สีนิลพ่นออกมา
 
"กระผมถึงได้ tell นายเจ้าไงขอรับว่าอย่าให้แอนนี่ speak ใต้น่ะ" นิตกาล
 
"โห.. ภาษาเหนือกับภาษาใต้ตีกันมั่วเลยขอรับนายเจ้า แบบนี้ควรไปห้ามไหมขอรับ" อำพัน
 
"ห้ามตอนนี้เกรงว่าเราจะกลายเป็นเป้าให้สีนิลหันมาพ่นภาษาใต้ใส่นะจ๊ะ" ลุงแดง
 
"แต่ฉันว่าไปห้ามเถอะจ้ะลุงแดง" นายเจ้าว่าพลางหยิบพัดขึ้นมาพัดวีตัวเองก่อนจะรับยาดมที่สุวานวิ่งไปเอามาให้ "ภาษาถิ่นบินใส่กันมั่วไปหมดแล้วนะจ๊ะ"
 
"นายเจ้า กระผมสาปพวกนั้นให้เป็นใบ้ไปเลยดีไหมขอรับ?" กัณหปักษ์
 
"หรือให้ข้าเอาตะพดตีหัวพวกเด็กไม่รู้จักโตพวกนั้นดีขอรับนายเจ้า?" นิลพาฬ
 
"หรือว่า.." หิรัญ
 
"ไม่ต้องอะไรทั้งนั้นจ้ะ ทุกคนสลายตัวด่วนเลยจ้ะ" นายเจ้ายกมือห้ามก่อนจะดมยาโดยมีสุวานที่เปลี่ยนมาพัดวีให้แบบรัวๆ
 
แล้วหลังจากนั้นนายเจ้าก็ไม่เคยให้สีนิลพูดภาษาใต้และห้ามสมิงกวนประสาทชาวบ้านไปหลายวัน..
 
 
-จบแล้วจ้ะ-
แต่งเพราะอยากเ็นสองภาษาถิ่นไฝว์กันแท้ๆ ฮา.. สาหัสสุดก็ภาษาใต้นี่แหละน้า
/เด็กภาคตะวันออกเฉัยงเหนือแบบเฮาดับตั้งแต่เรียงประโยคแล้วค่ะ..
ที่เกริ่นเกี่ยวกับตะพดไปนี่ไม่เกี่ยวกับเนื้อหาเล้ย.. ฮา..

Comment

Comment:

Tweet

ภาษาใต้สำเนียงจะไวมากกก ภาษาอีสานจำปาศักดิ์ชิดซ้ายได้เลย

#5 By Hana_Sora on 2015-04-24 00:08

ภาษาใต้สำเนียงจะไวมากกก ภาษาอีสานจำปาศักดิ์ชิดซ้ายได้เลย

#4 By Hana_Sora on 2015-04-24 00:08

เอร้ย น่ารักกก ////// อ่านภาษาถิ่นเพลินมากเลยค่า
ปกติฟังสมิงพูดไม่ค่อยรู้เรื่อง แต่อันนี้ก็เหมือนจะเข้าใจขึ้นมานิดหน่อยละ ฮาา (//เลือดคนเหนือที่มีอยู่น้อยนิดมันพลุ่งพล่าน) ภาษาใต้เหมือนกัน คิดว่าถ้าสีนิลพูดจริงๆ ละก็ คงต้องเร็วจนฟังไม่ทันสมเป็นคนปักษ์ใต้แน่ๆ ถถถ

#3 By 124 (171.96.176.144|171.96.176.144) on 2015-04-16 11:52

@leafticket เขินเบย ดีใจที่ชอบนะคะ ฟฟฟ ///7/// ขอบคุณที่สร้างเหล่าตะพดขึ้นมาเหมือนกันนะคะ

#2 By Por-Ju on 2015-04-15 14:54

โอย อ่านไปขำไปมากค่ะ 5555
ลุงแดงเป็นวัตถุโบราณ 5555555555
ฮือ สีนิลกับสมิงตีกันที เสียงลอยมาเลยอะค่ะ 555555555 ถึงจะเข้าใจได้ไม่หมดก็ตาม 5555 ตีกันได้มันส์มาก /////////////
เป็นฟิคที่น่ารักมากเลยค่ะ ฟฟฟฟฟฟฟ ขอบคุณที่เขียนนะคะ

#1 By หมอก on 2015-04-15 04:58